Twitter, een medium waar de gebruikers vaak lyrisch over zijn en de ‘rest’ hoofdschuddend of vertwijfeld naar kijkt. Wanneer je niet actief twittert, is het vaak moeilijk om de waarde van dit online sociale netwerk te begrijpen. Uitleggen wat Twitter zo leuk, interessant en waardevol maakt, is vaak helemaal lastig. Toch ga ik in deze blog een poging wagen aan de hand van mijn persoonlijke ervaringen.

Ik heb mijn huidige baan te danken aan Twitter. Dat was niet mijn initiële doel om een account aan te maken op de microblogsite. Tijdens het schrijven van mijn scriptie zocht ik manieren om mijn gedachten te kunnen verzetten en vond ik Twitter. Omdat ik hele dagen achter mijn pc doorbracht, had ik ruim de tijd om dit, toen heel nieuwe, medium uit te proberen. Na een paar dagen meldden  de eerste volgers zich en werd het steeds leuker om de tweets (berichtjes van maximaal 140 tekens) te verzenden. Hoe meer ik twitterde en reageerde op anderen, hoe meer ik terugkreeg. Interessante informatie, grappige links en leuke contacten.

Na een dik half jaar had ik al een aardig netwerk opgebouwd en was ik ondertussen afgestudeerd. Twitter bleek een ideaal medium om mijn creativiteit op los te laten. Zo organiseerde ik samen met diverse andere tweeps (mensen op Twitter) verschillende tweetups: meetingen met soms een bepaald thema waar je de mensen waarmee je twittert eens live kunt ontmoeten. Zo was daar Lenteliefjes, de Zomerborrel en de Stamppot Tweetup met heuse  stamppotwedstrijd. Ook organiseerde ik de actie @nonopepernoot tegen de veel te vroege verkoop van pepernoten. En niet zonder succes http://nonopepernoot.blogspot.com/2009/08/in-de-media-en-nieuwe-acties.html. Ik merkte al snel dat iets kleins op Twitter bij voldoende enthousiasme van anderen uit kon groeien tot leuke en interessante projecten.

Het reageren op mensen, het beantwoorden van kleine en grote vragen, het retweeten van berichten (het opnieuw versturen van een bericht van een ander met bijvoorbeeld waardevolle informatie of een verzoek) en het organiseren en ontmoeten van tweeps zorgden ervoor dat ik langzaam werkte aan het opbouwen van de gunfactor. Door me actief in te zetten voor mijn netwerk, wil mijn netwerk zich ook inzetten voor mij.

Na mijn afstuderen woedde de crisis nog ongenadig in Nederland. Ik begon na de afronding van mijn scriptie enthousiast met het versturen van sollicitatiebrieven, maar werd al snel gefrustreerd. Ik kreeg bijna nooit antwoord en wanneer ik antwoord kreeg was het een standaard afwijzing. Het was moeilijk om in de arbeidsmarkt nog op te vallen. Dus koos ik er voor om mijn online aanwezigheid in te zetten. Ik was sowieso op zoek naar een baan waar ik mijn passie voor internet en gadgets kwijt kon, dus een beter medium was er niet.

Ik verstuurde regelmatig tweets dat ik een baan zocht en kreeg van verschillende kanten hulp en tips. Dit leidde tot verschillende gesprekken, maar nog niet tot de gewenste baan. In januari van dit jaar waagde ik nog een poging. Ik verstuurde opnieuw een baanzoektweet met daarin onder andere het trefwoord ‘uitgeverij’. Mijn netwerk wist hoe zeer ik op zoek was naar een baan en mijn bericht werd vele malen geretweet. Mijn huidige collega Wiebe de Jager zocht die dag op Twitter op het trefwoord ‘uitgeverij’ en kwam mijn bericht vele malen tegen. Dat viel op. Hij nam contact met me op en ik solliciteerde meteen. Anderhalf week later kon ik aan de slag in mijn huidige functie als Business Developer bij eReaders Groep, een super baan die me op het lijf geschreven is.

Twitter kan een zeer waardevol en behulpzaam netwerk zijn. Ja, het kost tijd en moeite. Het is geen marketinginstrument of direct sales-kanaal. Maar wanneer je met plezier en oprechte interesse gebruik maakt van Twitter, zul je merken dat het medium de tijd en moeite zeker waard is.